Тошпўлат ЎРХУН – 1964 йилда туғилган. Самарқанд давлат университетининг
филология факультетини тамомлаган. Ижодкорнинг “Бир куни мухбирлар”, “Қаламни
қадрлаб”, “Таниш чеҳралар”, “Умр зийнати”, “Қаҳрамонлар мангу яшайди”, “Мужда”,
“Кечиккан жавзо”, “Сурур”, “Умр карвони,” “Тонг юлдузи болалари” номли китоблари
нашр этилган.
* * *
Чӯққилардай кӯкӯпар тилак,
Осмондайин тиниқ истакман.
Чақмоқ каби шиддатли юрак,
Коинотдек чексиз, юксакман.
Яшинлардан яралган гулхан,
Юлдузлардан тӯкилган шуъла.
Уммондирман, бепоён, улкан,
Бағри қайноқ орзуга тӯла.
Тониб бӯлмас толе, ташвиш, ғам,
Қанотида учган ҳис, бардош.
Кӯнгил ичра севги деган шам,
Набототга сарвару қардош,
Ӯзни ҳар ён урар жонсарак,
Ер куррасин қучган қулочман.
Туйғуларнинг измида ҳалак
Сандувочман, ранжу қувончман.
* * *
Қиш йиғлаб турибди, кўчада юм-юм,
Шамоллар сидирар шаррос ёшини.
Эгнидан силқийди музхоб, оқ кийим,
Чимирар дилдираб қўнғир қошини.
Томлар ноғорадир, йўллар жилғазор,
Ювилиб кетмоқда ернинг ғубори.
Хайр, оппоқ фасл, силжи беозор,
Баҳор келаётир, йилнинг кибори.
* * *
Узоқлашар тахтидан қуёш,
Сирпанади қорда изғирин.
Кузнинг азми боғларни бўяш,
Чӯққилардан қиш олар ўрин.
Ип ҳалинчак учади мезон,
Қанот қоқар жанубга қушлар.
Элга тутиб ризқи-рўз, эҳсон,
Мевазорлар тик туриб, қишлар.
Сув тиниқар, ойнадай зилол,
Қайиқ-япроқ, гул парчалари.
Энди йиғса бӯлар бемалол,
Ернинг сарғиш кӯрпачаларин.
Тўрт фаслнинг турфа феълидан,
Хотирим жам, хаёлим тарқоқ,
Ноябрнинг ӯтдик белидан,
Қишнинг қандай келиши жумбоқ?!
«Шарқ юлдузи» журнали 2025-йил 6-сон