Умид АЛИ. ДАРВОЗА (ҳикоя)
Кутилмаганда гирди баланд тош деворлар билан ўралган ётоқхонамиз ҳовлисидаги дарвозани алмаштиришди. Энди ичкарига кириб чиқиш аввалгидан неча карра мушкулроқ кечадиган бўлди. Узрлими, узрсиз, белгиланган вақтда етиб келмадингми, тамом: жонсиз пўлат қошингда эрталабгача “соқов” бўлиб тураверади…
Хатни олиб учди тонгда кабутар
Хуршид Абдурашид * * *Сен учун очилар ранг-баранг гуллар,кўкдаги у қуёш порлар сен учун.Бунда табассумлар, нозу кулгулар,кўрсатар севгининг самовий кучин. Кўриниш берасан узоқ-узоқданва яқин келасан. Жудаям яқин.Ҳамма сўзларимни унутган чоғдасен айтиб берасан кўнглим истагин. Кўзларинг сўзлайди. Ғаройиб бу нутқ,қай тилда эканин мен билмасам-да.Тушуниб оламан. Ҳеч қийини йўқ,бу тил дунё тили бутун оламда. Севгига енгилиш бахтдир, […]