Ҳалима Аҳмад. Яшил (баллада)

Эй, қайғу билан бахтни яраштирувчи, Эй, Ажал кўзларини қамаштиргувчи, Ўзимни ўзимда адаштиргувчи Ноламга гул тиккан- тонгни кўрдингми, Кўрдингми иситмаси баланд шафақни… Бу лаҳза кўнглимнинг ямоқларига Ошиқ этгим келар ҳар бир япроқни. Хаёл кенгликлари яшил ва қўнғир, Соғинч боғларида мудрайди кунлар Қовжираган эрта ташналигида Томирда ҳаллослаб чопади хунлар Самонинг ортида куйган бир юлдуз Кулларин тўрт ёнга […]

Давомини ўқиш