Category Archives: Наср

УСМОН АЗИМ:  ХОДИМЛАР БЎЛИМИ БОШЛИҒИ (ҳикоя)

УСМОН АЗИМ: ХОДИМЛАР БЎЛИМИ БОШЛИҒИ (ҳикоя)

  Биров ишдан кетса, ишхона деган ғовур-ғувур жойдагилар бирдан адолатли фикрлай бошлайдилар. “Э, бекор бўлди-да!”, деб қолади кимдир кечаги ҳамкасби ҳақида. Ҳамма шу фикрга қўшилади. Бошқа биров тўғрисида “бори нимаю, йўғи нима” тариқа – шунчаки бирров гапиришиб қўйишади – қайтиб…

ХУРШИД ДЎСТМУХАММАД: ЁЛҒИЗ (қисса)

ХУРШИД ДЎСТМУХАММАД: ЁЛҒИЗ (қисса)

Абдулла Қодирий таваллудининг 125 йиллигига бағишланади – Отқа қоққан тақадек, сувдан чиққан бақадек, бир мирилик чақадек – маъориф шўросига сало-о-ом! Махсидўзлик кўчаси қиялик эмасми, кунчиқардан кунботар томон – тепадан пастга – бозор майдонига тушаётган илдамқадамлар орасида ҳам, кунботардан кунчиқар томон…

Усмон АЗИМ: БИР ДАСТА ҚИЗИЛ ГУЛ

Усмон АЗИМ: БИР ДАСТА ҚИЗИЛ ГУЛ

Бош ҳисобчи Жамила Ғафуровна чиройли аёл. Бу аёлнинг ёши қирқлардан ошиб, қирқ бешларга туташиб қолганини ҳеч ким тасаввур ҳам қилолмайди! Ниҳоятда гўзал! Шодмонбековнинг таъбири билан айтсак, дунёдаги энг, энг, энг, энг… энг гўзал аёл! Тенгсиз. Гўзаллар танловида қатнашса, биринчи, иккинчи,…

ҚАСАМ

Ҳикоя Шодмонқул шоша-пиша тепкини босди. У шошиб ўрнидан қўзғалаётиб, тиззасини харсангга уриб олди. Сўнг оғриқни ҳам унутиб, олдинга қараб ҳаккалади. Булоқ бошига етгач юраги зирқираб кетди. Ён- атрофни қоп-қора қонга бўяганича кийик боласи жон талвасасида типирчиларди.

КУРАШ

Қисса Бугун сен кимлар учундир қаҳрамонсан. Агар эсинг бўлса, зинҳор уларга ишонма, олқиш-мақтовларига учма! Негаки, барча шўришлар ўша мақтовлар орти- да пинҳон ётади. Шунинг учун рақибдан кўра, аввало ўзингни енгишни ўрган!

КЕЛИН

  Ҳикоя Аммо гаплашиш жуда пайсалга солинди. Бу ора- да келин оғироёқ бўлди-ю, иш янада чигаллашди. Бундай шароитда вазиятни чуқурроқ кавлаштириш орқали сал очилган хандақни жарликка айлантириш ҳеч гап эмас.

ДИЛБАНД

  Ҳикоя Бир йил чидадим ўшандай машаққатга. Қора тер- га ботиб, олтин тоғларни ваъда қила-қила ёт юрт- ларга олиб келган “валламат”лар йўлкира ҳисобидан бўйнимга илган ҳақни тўлаб, уйга бешикаст қайтдим.    

Қорхат

Қорхат

Ҳикоя Эрталаб учқунлай бошлаган қор пешин пайти гупиллаб, чинакамига ёға кетди. Учиб-ўйноқлаб ерга, дов-дарахтларга қўнаётган паға-паға қор ҳаш-паш дегунча чор-атрофни ҳарир оқликка буркаб ташлади. Идора деразасидан бу ажиб манзарани кузатиб ўтирган Зариф тобора завқ-шавққа чулғаниб борар, қийқирган кўйи ташқарига отилиб…

ҚАСАМ

ҚАСАМ

Ҳикоя Шодмонқул хонасига кириб, эндигина иш бошламоқчи бўлиб тургандики, остонада котиба қиз бўй кўрсатди. – Сизни бошлиқ йўқлаяпти! Тез… Бошлиқнинг ўз ходимларини йўқлаб туриши табиий ҳол бўлса-да, аммо негадир бу йўқловдан Шодмонқулнинг юраги увушди: “Тез? Нима бўлди экан-а?! Ишқилиб Мардон…

САВОЛ

САВОЛ

Ҳикоя Баҳодир атак-чечак юриб, “ая”, “ада” деганда, ўзи ҳам, ота-онаси ҳам қувончдан ўзларига сиғмасди. Беш ёшга тўлди. Пиёла синдирди. Онасининг жаҳлдан лаблари пирпиради. Қоши чимирилди. – Ҳой, аҳмоқ, нега пиёлани синдирдинг? – деб онаси бир тарсаки туширди. Баҳодир роса йиғлаб,…