Category Archives: Назм

Мулланафас. Шеърлар

УМИД ДАРЁСИНИ ҚУЛОЧЛАБ СУЗИБ Умид дарёсини қулочлаб сузиб, Канорин майл этиб чиқа билмадим. Оламни ҳаваслаб айланиб, кезиб, Не яхши-ёмонга боқа билмадим. Сайлаб севдим сени улуғ элларда, Гул юзли гўзаллар, инжа белларда, Эрам бўстонида, беҳишт, гулларда, Булбул бўлиб, қанот қоқа билмадим.…

Ҳусниддин Шарипов. «Шоҳмот достони» китобидан

ЎЗИМ ҲАҚИМДА – Келинг, бир ўйнаймиз, – дейди Баҳодир. – Ўйнамайман, – десам, боқади ҳайрон. Унингча, на жасур ва на даҳодир Шоҳмотдан бебаҳра яшаган инсон. Боланинг гапида жон бор, албатта, Лекин, ўз-ўзимни айласам сўроқ, Шеъриятдан ўзга касбу санъатда Менга ишқибозлик…

ҚУТЛИБЕКА. Шеърлар

ХАЛҚИМ Юлдуз сўнмай дарвозасин кенг очиб, Фаришталар йўлларини супурган. Нон увоғин қумри қушларга сочиб, Нафасидан гул ифори уфурган, Зариф кўнгил чамандорим сиз мани, Кўнгли камга ҳовандарим сиз мани. Елкасига боласини миндириб, Бир қувончга биттадан тўй тўйлаган. Ичи куйса, қоратолни синдириб,…

Ойгул Суюндикова. Шеърлар

* * * Шом қўнади шаҳарга сим-сим, Кенг кўчалар нурафшон, равон. Кўз олдимда очилар тилсим – Осмон борган сари чароғон. Шом кўнади шаҳарга сим-сим. Осмон тиниқ тортиб келади, Шуълаларми жим-жим бўлинди. Ичимдагин ким ҳам билади, Ёлғизликнинг бағри тилинди. Осмон тиниқ…

Омон Матжон. Ватан меҳри (шеърлар)

Парвоз этдим мен қушларга қўшилиб эркин, Оқ булутлар пешонамни ўпдилар силаб. Замин сеҳрин шунда қалбга жо этган эдим, Оқ хирмондан ҳар ёқамга толалар улаб. Ўзбекистон – зўр табаррук маъволар юрти, Берунийлар, хоразмийлар, кубролар юрти, Етти иқлим мафтун бўлган наволар юрти,…

Япон шеъриятидан намуналар

Минамото САНЭТОМО * * * Эрта тонгда қарасам, Тоғ бошин чалган туман. Баҳордан берар дарак Ястанган кенгликлару Булутсиз, тиниқ осмон. * * * Бу ўткинчи дунё Ул кўзгуда акс этган Саробнинг жилвасидир. Бор, бироқ, бор дея айтолмайсан, Йўқ, бироқ, йўқ…

Мулланафас. Умид дарёсини қулочлаб сузиб

МУЛЛАНАФАС УМИД ДАРЁСИНИ ҚУЛОЧЛАБ СУЗИБ Умид дарёсини қулочлаб сузиб, Канорин майл этиб чиқа билмадим. Оламни ҳаваслаб айланиб, кезиб, Не яхши-ёмонга боқа билмадим. Сайлаб севдим сени улуғ элларда, Гул юзли гўзаллар, инжа белларда, Эрам бўстонида, беҳишт, гулларда, Булбул бўлиб, қанот қоқа…

Тўлибой Қобулов. Сен бор – дунё бор

Тўлибой ҚОБУЛОВ, Қорақалпоғистон халқ шоири СЕН БОР – ДУНЁ БОР Томчи тома – тома тошни тешади, Яхши гул тошда ҳам яхши ўсади. Биз дунёни тўрт фасл деб англасак, Энг гўзали баҳор фасли дейишади. Сунбул сочларингни шамол сийпалар, Эй гул юзли…

Рустам Назар. Осмон ишқи билан маст

ДУНЁ ВА МЕН Қолдим анча улғайиб, Тўлдим саккиз ёшимга. «Бурнингни арт!» – деб энди Тегишмайди ғашимга. Қора нима? Оқ нима? – Фаҳмига тез етаман. Боқиб рангин оламга Сирларин кашф этаман. Баъзилар-чи, қўл силтар: Дунё жуда қаримиш. Унинг ёши миллион Йиллардан…

Саида Зуннунова. Шунақа чиройли кўринар йироқ

* * * Яланғоч новдалар мудрайди карахт, Қорними кутади тамшаниб кўкка? Чайир панжаларин ёзиб ҳар дарахт, Бедор қариядек ухлайди тикка. Дув тўкиб олтинранг япроқларини Кимхоб паяндоздек йўлларга тўшаб, Нисор қилиб бутун жон-жаҳонини Кучдан қолган мунис онага ўхшар. Баъзан табиатнинг сеҳри-ла…