Ӯринбой УСМОН

ЁРИҚ КЎЗГУ
Ҳикоя


Кӯз олди ёришган йӯловчи қӯлидаги кӯзгуга қарагиси,
ҳалиги қон томгудайин қип-қизил, нур сочилиб турган
ӯнг бетига ярашиб тушган бурни тепароғидаги, қаншарга
қӯшилаётган томонидаги чандиққа меҳр ила қайта-қайта
термилгиси келди. Ӯнг қулоғига бир таниш, хушовоз
шивирларди: “Шу чандиғингни кӯрганда, сен билан
фахрланиб кетаман, ӯғлим. Чандиқ – йигит кишининг
ҳусни. Одамлар ҳалигача бурнингдагини у чандиқ эмас,
белги, мардликнинг, тап тортмас ботирликнинг белгиси
дейишади…»


«Шарқ юлдузи» журналининг 2019 йил 12 сонидан олинди.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *